Nieuwe blogpost

Okay, zo nu en dan ben ik in een experimentele bui  Afgelopen week besloot ik met mijn linkerhand een naakte dame te tekenen. Ze werd best leuk. Ik had haar eigenlijk wat meer 'uit model' willen maken, maar ze is wat ze is. Ernaast heb ik een ode aan het lijf geschreven: 'Lief lijf, ik hou van jou, lief lijf, ik ben blij met jou, lief lijf lief jou'

Fijn als je dat zo kunt zeggen. De grote meerderheid van de dames zal dat waarschijnlijk niet over haar lijf kunnen zeggen. Wat kunnen we onzeker zijn over onze imperfecte lijven. Ongelukkig. Verdrietig. Schaamte.

Daarom: lief lijf ik hou van jou! Lief lijf, je bent niet perfect, maar toch ben ik blij met jou. Lief lijf, wat ben ik blij dat ik in jou mag wonen. Lief lijf jij hoort bij mij. Bij alle fases in mijn leven. Dan weer wat dikker, dan weer wat dunner. Met de altijd en eeuwig aanwezige 'zwemband'. Toch: ik hou van jou. Wij horen bij elkaar, in goede en slechte tijden, in gezondheid en ziekte, tot de dood ons scheidt. Lief lijf ik kan niet zonder jou!

Reactie schrijven

Berichten: 0